Bajki dramowe

„Wśród lasów i pagórków, w maleńkiej dolinie leżała wieś Kokoriko. Jej mieszkańcy żyli spokojnie i cieszyli się swą malowniczą krainą. Codziennie rano zaczynali swoją pracę, a bardzo ją lubili. Byli wsród nich piekarze, kowale, szewcy, rozpalacze ognia…. Czy chcecie być w dzisiejszej bajce mieszkańcami Kokoriko?

Tak zazwyczaj zaczynają się warsztaty, które dzięki bajkowej fabule przenoszą dzieci w świat fantazji, do postaci, z którymi będą mogły się utożsamić i otworzyć na różne emocje. Bajkowe wydarzenia staną się pretekstem do doświadczania rozmaitych sytuacji, do obserwowania swoich przeżyć, nazywania emocji i uczenia się, jak sobie z nimi radzić.

Zgodnie z zasadami dramy, uczestnicy i uczestniczki wchodzą w role bohaterów, by w bezpiecznym płaszczu fikcji wypowiedzieć się z perspektywy swojej roli. Na końcu bajki dzieci wychodzą z ról, a w podsumowaniu spotkania wypowiadają się w swoim własnym imieniu. Dzięki urefleksyjnieniu doświadczeń i przeżytych emocji dzieci zwiększają świadomość o sobie samym oraz świadomość społeczną.

Nasze bajki:

O złości – w której dowiadujemy się, jak ważne jest zrozumienie i wypowiedzenie, co jest powodem naszej złości, a także wyrzucenie z siebie tej trudnej, energetycznej emocji w taki sposób, by nie zrobić krzywdy sobie, innym i poczuć ulgę.

O smutku – w której można zobaczyć, jak smutek czasem potrzebuje czasu, by się „wysmucić”, sprzyja pomyśleniu o stracie, o tym, co jest dla nas krzywdzące, oraz o tym, że zaprzeczenie smutkowi słowami „Nie smuć się”! tak naprawdę – nie pomaga.

O wstydzie – który dobrze, że jest, bowiem jego doświadczanie mówi nam, jakie zachowanie nie będzie dla nas dobre i korzystne na przyszłość. Wstyd trudno przeżywać i trudno o nim mówić. Dzięki bajce, można go swobodnie nazwać i odetchnąć z ulgą, że to uczucie po prostu jest i coś nam chce powiedzieć.

O zazdrości – w której wyciągamy to trudne uczucie ze strefy tabu. Zazdrość jest, czują ją wszyscy. Ma swoje dobre i złe strony. Może doprowadzić nas do niewłaściwych zachowań, ale też nazwana i uświadomiona, może nieźle zmotywować do działania.

O strachu – w której dowiadujemy się, że czasem dobrze jest poczuć strach, bo to nas czyni ostrożnym. Ale też, jak wiele rzeczy na świecie i ten kij ma dwa końce: czasem strach nam bardzo przeszkadza, a kiedy jest nieuzasadniony, warto go rozbroić, a nawet rozśmieszyć.

O frustracji – w której uczymy się czekać na swoją kolej, rozumieć, że nie zawsze możemy mieć/dostać to, czego chcemy, ponieważ tak po prostu jest.

O wdzięczności – z której wynika, że warto w sobie pielęgnować, a nawet ćwiczyć uczucie wdzięczności, bo przybliża nas do innych ludzi, a okazane i wypowiedziane sprawia radość innym, a nam przynosi poczucie satysfakcji i dumy. Same korzyści.

O dumie – w której możemy dowiedzieć się, że dumnym można być z tego, co zrobimy, a zwłaszcza, gdy kosztowało nas to sporo wysiłku.

O radości – w której przyglądamy się ulubionej emocji i jej odcieniom.

Uzupełnieniem bajek o emocjach są bajki o postawach społecznych.